خانه » آرشیو برچسب: آیا

اطلاعیه سایت

بایگانی برچسب ها: آیا

شکننده های روزه | آیا خون دماغ شدن روزه را باطل میکند؟

شکننده های روزه | آیا خون دماغ شدن روزه را باطل میکند؟

ed439cfaacc2cc802934b97489a79f64 - شکننده های روزه | آیا خون دماغ شدن روزه را باطل میکند؟

شکننده های روزه یا باطل کننده های روزه بر ۸ نوع اند که در مقاله زیر به توضیح آنها پرداخته شده است همچنین در ادامه به این سوال که آیا خون دماغ شدن روزه را باطل می کند یا نه پاسخ داده شده است


در پاسخ به پرسش شما از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:


باطل کننده های روزه طی آیه کریمه ای در قرآن وارد شده اند که خداوند می فرماید: (فَالْآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُوا مَا کَتَبَ اللَّهُ لَکُمْ ۚ وَکُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّیٰ یَتَبَیَّنَ لَکُمُ الْخَیْطُ الْأَبْیَضُ مِنَ الْخَیْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْر ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّیَامَ إِلَی اللَّیْل) یعنی: (اکنون می توانید -در شب های رمضان-با همسران تان نزدیکی کنید و آنچه را که خداوند برای تان تقدیر کرده است را بطلبید لذا بخورید و بیاشامید تا سفیدی صبح از سیاهی شب (فجر صادق) برای تان آشکار شود و سپس روزه را تا شب (غروب آفتاب) ادامه بدهید)البقره/۱۸۷ بنابراین طبق این آیه کریمه، روزه دار بایستی از سه چیز خودداری کند: نزدیکی زناشویی، خوردن و آشامیدن و این آیه دربردارنده باطل کننده های اصلی روزه می باشد و همچنین در حدیث صحیحی از ابوهریره رضی الله عنه روایت شده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: (یقول الله تعالی: الصوم لی و تنا أجزی به؛ یدع طعامه و شرابه و شهوته من اجلی) یعنی: (خداوند متعال-در حدیث قدسی-می فرماید: (روزه از آنِ من است و- آنقدر بافضیلت است- که خود من پاداش آنرا می دهم زیرا- روزه دار- غذا و آشامیدنی و شهوتش را به خاطر من ترک می کند) و این حدیث بیانگر آن است که روزه دار بایستی از سه مورد مذکور ( خوردن و آشامیدن و نزدیکی زناشویی) خودداری کند.


علاوه بر سه مورد مذکور استفراغ عمدی نیز روزه را باطل می کند زیرا در کتاب های سنن و مسند امام احمد از حدیث هشام از محمد بن سیرین، از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: (من ذرعه القیء فلیس علیه قضاء و من استقاء عمدا فلیقض)یعنی: ( روزه داری که استفراغ بر او غلبه کند- روزه اش صحیح است- و قضای آن بر وی واجب نیست اما روزه داری که عمدا استفراغ کند باید قضای روزه اش را به جا بیاورد) بنابراین استفراغ عمدی روزه را باطل می کند و ابن المنذر و ابن عبدالبر و تعدادی از اهل علم اجماع نقل کرده اند که اگر روزه داری عمدا استفراغ کند روزه اش باطل می شود که با این مورد تعداد باطل کننده های مورد اتفاق روزه به چهار می رسد.


باطل کننده پنجم ویژه بانوان است، و آن خروج خون قاعدگی و نفاس می باشد لذا اگر خانمی در اثنای روزه اعم از ابتدا یا انتهای روز دچار قاعدگی شود در این صورت روزه اش باطل می شود و قضای آن روز بر او واجب می گردد و نفاس (خونی که در اثر زایمان از بانوان خارج می شود) نیز مرتبط به قاعدگی است و روزه را باطل می کند.


علماء در خصوص اینکه پنج مورد فوق موجب باطل شدن روزه هستند اتفاق نظر دارند.


موارد دیگری نیز وجود دارند که اهل علم رحمهم الله در خصوص باطل شدن روزه توسط آنها اختلاف نظر دارند که در اینجا آنها را مورد بررسی قرار می دهیم:


به طور مثال حجامت کردن از جمله مواردی است که اهل علم در خصوص اینکه آیا موجب باطل شدن روزه می شود یا خیر؟ اختلاف نظر دارند طوریکه جمهور(اکثریت) اهل علم حجامت کردن را موجب باطل شدن روزه نمی دانند ولی امام احمد و اسحاق و تعدادی از اهل علم آن را موجب باطل شدن روزه می دانند و علت این اختلاف نظر احادیثی است که در ظاهر با یکدیگر تعارض دارند زیرا رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: (أفطر الحاجم و المحجوم)یعنی: (روزه شخص حجامت کننده و حجامت شونده باطل است) و در صحیح بخاری از ابن عباس رضی الله عنهما روایت شده است گفت: (أن النبی صلی الله علیه وسلم احتجم و هو صائم محرم) یعنی: (رسول الله صلی الله علیه در حالیکه روزه بود و در احرام قرار داشت حجامت کرد) که در اینجا بین خبر و فعل تعارض وجود دارد و از اینرو برخی از اهل علم می گویند: “فعل مذکور نسخ کننده قول است” و برخی می گویند” فعل، خاص کننده قول است و بیانگر آن است که عبارت (أفطر) به معنی: (اوشک) یعنی: “نزدیک است باطل شود” می باشد و بیانگر بطلان روزه نیست لذا روزه اش صحیح و حجامتش مکروه می باشد.


و برخی از اهل علم می گویند: عبارت: (و هو صائم) یعنی: “در حالی که روزه بود حجامت کرد” در روایت مذکور ابن عباس رضی الله عنهما محفوظ نیست و تنها در صحیح بخاری وارد شده است- و در سایر کتب حدیث موجود نیست- از اینرو احادیث متعدد دیگری را که در آنها رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده است: (أفطر الحاجم و المحجوم)یعنی: (روزه شخص حجامت کننده و حجامت شونده باطل است) را گرفته و به آن استناد نموده اند.


مورد مذکور یک نمونه از موارد اختلافی در خصوص باطل کننده های روزه بود و از موارد دیگری که علماء در خصوص آن اختلاف نظر دارند: خروج منی باشهوت بدون نزدیکی زناشویی است بطوریکه برخی از اهل علم مانند ابن حزم ظاهری مورد مذکور را موجب باطل شدن روزه نمی دانند اما اکثریت علمای امت و جمهور فقهای اسلام، خروج منی باشهوت را موجب باطل شدن روزه می دانند و دلیل شان حدیثی است که در صحیح بخاری و مسلم از ابوهریره رضی الله عنه روایت شده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: (یقول الله تعالی: الصوم لی و تنا أجزی به؛ یدع طعامه و شرابه و شهوته من اجلی) یعنی: (خداوند متعال-در حدیث قدسی-می فرماید: (روزه از آنِ من است و- آنقدر بافضیلت است- که خود من پاداش آنرا می دهم زیرا- روزه دار- غذا و آشامیدنی و شهوتش را به خاطر من ترک می کند) عبارت: (و شهوته)، به اتفاق اهل علم مشمول نزدیکی زناشویی می شود و خودارضایی و خروج منی باشهوت و بدون مقاربت جنسی نیز در آن داخل می شود از اینرو در صحیح بخاری و مسلم از أم المؤمنین عائشهٔ رضی الله عنها روایت است گفت: (رسول الله صلی الله علیه وسلم در حالیکه روزه بود همسران خود را می بوسید) و سپس می فرماید: ( ایشان- به تناسب اینکه کامل ترین انسان بود در نتیجه- از همه شما مردان بر نفس خود چیره است) این روایت بیانگر آن است که خروج منی بر صحت روزه تاثیر می گذارد یعنی: اگر منی در اثر بوسیدن یا حالت های دیگری بدون زناشویی خارج شود روزه را باطل می کند و از این جهت است که ام المؤمنین عائشهٔ رضی الله عنها بیان می کند که رسول الله صلی الله علیه وسلم بر نفس خود چیره بود و بوسیدن و .. موارد مانع باطل شدن روزه ایشان نمی شد و جمهور(اکثریت) اهل علم نیز بر همین قول هستند؛


این دو مورد(یعنی: حجامت و انزال بدون مقاربت جنسی) از مسائلی هستند که از باطل کننده های روزه به شمار می روند اما همانطور که گذشت اهل علم در خصوص آنها اختلاف نظر دارند و دو قول ارائه داده اند.


اگر بخواهیم موارد دیگری غیر از دو مورد مذکور را بررسی کنیم در این صورت با سؤالات بیشماری مواجه خواهیم گشت که مردم امروزه از آنها می پرسند: آیا فلان چیز موجب باطل شدن روزه می شود یا خیر؟ مانند: اهدای خون، آمپول های تقویت کننده و درمانی، استفاده از اسپری های طبی، استفاده از شیاف ها که همه این موارد علامت سؤال در ذهن انسان به وجود می آورند که آیا موجب باطل شدن روزه می شوند یا خیر؟ در پاسخ به طور خلاصه می گوییم: هر چیزی که بعنوان باطل کننده روزه معرفی می شود بایستی برای آن دلیل وجود داشته باشد.




آیا خون دماغ شدن روزه را باطل میکند؟


خون دماغ شدن روزه را باطل نمی کند مگر در صورتی که:


۱. خون وارد فضای دهانشود و عمدا فرو ببرد


۲. با بالا گرفتن سر یا بالا کشیدن بینی خون وارد حلق شود.


منبع:افتاب
گرداوردی مطلب مورد نظر توسط:ایرانی عکس

جبیره چیست | آیا با کاشت ناخن میتوان روزه گرفت ؟

جبیره چیست | آیا با کاشت ناخن میتوان روزه گرفت ؟

7f9d845403b5137a641fbd364038a799 - جبیره چیست | آیا با کاشت ناخن میتوان روزه گرفت ؟

جبیره چیست یکی از احکام وضو گرفتن این است که آب به تمام قسمت های مورد نظر برسد و مانعی وجود نداشته باشد اما ممکن است که شخصی به علت جراحت و بستن آن جراحت با مرهمی, مانع از رسیدن کامل آب به نقاط بدن در وضو شود آن مرهم یا چیزی که توسط آن جراحت و زخم را می بندیم, جبیره گفته می شود در این مقاله به احکام وضو جبیره و غسل جبیره پرداخته شده است همچنین یکی از سوالات رایج حول این موضوع روزه و نماز با کاشت ناخن می باشد که این سوال هم بررسی و پاسخ داده شده است


الف. جبیره چیست؟


چیزی که با آن زخم و شکسته را می‏ بندند و دوایی که روی زخم و مانند آن می‏ گذارند «جبیره‏» نامیده می‏ شود.




ب. موارد وضوی جبیره


۱. جایی که در یکی از اعضای وضو زخم باشد،چه زخمهایی که علت درونی دارند، مانند دملها (قروح) و چه زخمهایی که لت‏بیرونی دارند، مانند بریدگیها (جروح);


۲. در صورتی که در یکی از اعضای وضو شکستگی باشد;


۳. کسی که به خاطر چشم درد روی چشم را بسته و رساندن آب هم به چشمش ضرر دارد.


۴. در صورتی که آب برای بخشی از اعضای وضویش (غیر از سه علت گذشته) ضرر داشته باشد، مثل اینکه دستش از بند دست تا سرانگشتان رماتیسم دارد و پزشک گفته است که آب برای او ضرر دارد واما اگر آب برای تمام یک عضو ضرر داشته باشد،وظیفه تیمم است; البته می‏شود صورت سوم را هم یکی از مصادیق قسم چهارم دانست.


۵. در مواردی که به اعضای وضو یا غسل چیزی چسبیده باشد که برداشتن آن ممکن نبوده و یا به قدری مشقت دارد که نمی‏شود آن را تحمل کرد.


۶. در جایی که در یکی از اعضای وضو نجاستی چسبیده باشد که‏جدا کردن و تطهیر آن امکان نداشته باشد.




ج. دستور وضوی جبیره


قبل از بیان دستور وضوی جبیره یادآوری این نکته لازم است که در مواردی که وضو گرفتن برای شخص، ضرر نداشته باشد، بایستی طبق معمول وضو بگیرد; ولو به برداشتن جبیره باشد. و یا اگر امکان برداشتن نیست، ولی به فرو بردن در آب می ‏توان آب را به پوست‏بدن رساند، بایستی این کار را بکند، البته به شرطی که عضو یا جبیره نجس نباشد.




واما در مواردی که وظیفه گرفتن وضوی جبیره است، دستور وضوی جبیره این است که جبیره یا در محل شستن است و یا در محل مسح کردن که احکام هر کدام در زیر بیان می شود.




اگر جبیره در محل شستن باشد


اگر جبیره در محل شستن باشد، بایستی اعضا و اجزای قبل از آن را شسته تا به جایی که وظیفه او جبیره گرفتن است‏ برسد که در اینجا دو صورت دارد:




۱. روی زخم یا دمل یا شکستگی، باز است: که در این صورت که آب ریختن روی او ضرر دارد،اگر دست تر کشیدن ضرر ندارد، بهتر است روی زخم یا دمل یا شکستگی را اگر پاک است‏با دست تر کشیده و بعد پارچه یا پلاستیک پاکی روی آن گذاشته و دوباره با دست تر روی پارچه و پلاستیک را مسح نماید و اما اگر روی زخم یا دمل باز است و گذاشتن پارچه چه ممکن نیست، در این صورت شستن اطراف زخم کافی است.




۲. روی زخم یا دمل یا شکستگی بسته است:


در اینجا دو صورت دارد یا می‏توان آن را باز کرده و روی آن را با دست تر کشید و یا نمی‏توان; اگر باز کردن و دست تر کشیدن امکان دارد بایستی باز کرده و بنابر احتیاط واجب با دست تر روی آن کشیده و بعد دوباره روی جبیره را با دست تر بکشد.و اما اگر روی آن باز نمی‏شود، بایستی روی همان جبیره را با دست تر بکشد، به شرطی که روی جبیره نجس نباشد و الا بایستی روی آن به طوری که جزء جبیره حساب شود،پارچه یا پلاستیک پاکی گذاشته و روی آن را با دست تر کشیده شود.




غسل جبیره


بیمارانی که زخم آنان باز است مانند زخمهای شکمی که مرتباً ترشح به خارج می کند چگونه غسل کنند و نماز بخوانند؟


پاسخ: اگر آب برای آنان ضرر ندارد حکم سالم رادارند و باید بطور معمول غسل کنند و اگر ضرر دارد باید اطراف زخمها را به قصد غسلبشویند و چنانچه کشیدن دست تر بر زخمها ضرر ندارد احتیاط آن است که دست تر بر آنها بکشند و بعد پارچه پاکی روی آنها بگذارند و دست تر روی پارچه هم بکشند و اگر این مقدار هم ضرر دارد یا زخم نجس است و نمی شود آب کشید. باید اطراف زخمها را بطورمعمول و به ترتیب اول سر و گردن بعد طرف راست و بعد طرف چپ را بشویند و بنابر احتیاط تیمم بدل از غسل هم بکنند.




اگر بیمار به جهت خوف از ضرر غسل جبیره ای انجام دهد و پس از نماز معلوم شود خوف او بی مورد بوده تکلیف او چیست؟


پاسخ: اعاده لازم نیست ولی اگر اعاده کند بهتر است




آیا با کاشت ناخن میتوان روزه گرفت؟


در غسل و وضو، باید آب به اعضای بدن برسد و ایجاد مانعی در بدن که رفع آن مشکل یا غیر ممکن است، جایز نیست، مگر در صورتی که ضرورتی آن را اقتضا کند و یا غرض عقلائی مشروعی در این امر وجود داشته باشد.


در هر حال، اگر مانعی ایجاد شود که رفع آن مشکل یا غیر ممکن است، انجام وضو یا غسل باهمان مانع صحیح است.


ضمائم:


پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:


حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی):


اگر ناخن کاشته شده قابل برداشتن نبوده یا ازاله آن مستلزم ضرر و مشقّت باشد و با وجود ناخن ها قدرت بر رساندن رطوبت به پوست دست نباشد، مسح بر روی همین ناخن ها کافی است و غسل نیز همین حکم را دارد.


حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مدظله العالی):


در صورتی که ضرورتی برای این کار نباشد آن را ترک کنند، چراکه مانع غسل و وضو است و چنانچه ضرورتی وجود داشته باشد و امکان جداسازی ناخن های مصنوعی به هنگام غسل و وضو نباشد، با آن وضو و غسل جبیره ای می گیرند.


حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مدظله العالی):


باید قبل از غسل و وضو آن چه را که مانع رسیدن آب به عضو غسل و وضو باشد جدا کرد.


حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):


کاشتن ناخن به صورتی که برای وضو و غسل نتوانید بردارید اشکال دارد. ولی چنانچه شخصی مرتکب این عمل شده باشد، در صورت امکان ناخن مصنوعی را بردارد و وضو و غسل به نحو معمول انجام شود و در صورت عدم امکان برداشتن ناخن با همان حال وضو و غسل انجام شود و احتیاطاً تیمم هم بنماید.


حضرت آیت الله مهدی هادوی تهرانی (دامت برکاته):


۱. در وضو، شستن تمام گردی صورت و تمام دو دست از آرنج تا نوک انگشتان، واجب است و اگر مانعی از رسیدن آب وجود داشته باشد، باید برطرف شود. شستن قسمت بلند شدۀ ناخن که از محدودۀ انگشت خارج باشد، یا قسمتی از ریش که از محدودۀ گردی صورت خارج است، واجب نیست.


۲. در غسل باید آب به پوست بدن برسد و موهای کوتاه مانند ریش کم یا مژه نیز باید شسته شود.


۳. ایجاد مانعی که رفع آن مشکل (عسر و حرج دارد) یا غیر ممکن است، جایز نیست؛ مگر در صورتی که ضرورتی آن را اقتضا کند و یا غرض عقلائی مشروعی در این امر وجود داشته باشد، مانند درمان.


۴. به نظر می رسد زیبایی یک غرض عقلائی مشروع است.


۵. اگر مانعی ایجاد شود که رفع آن مشکل (عسر و حرج دارد) یا غیر ممکن است، می توان با همان مانع وضو گرفت یا غسل کرد؛ هر چند ایجاد آن مانع جایز نبوده باشد؛ البته احتیاط مستحب آن است که تیمم هم انجام دهد.


منبع:افتاب
گرداوردی مطلب مورد نظر توسط:ایرانی عکس

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A