خانه » آرشیو برچسب: چیست

اطلاعیه سایت

بایگانی برچسب ها: چیست

جبیره چیست | آیا با کاشت ناخن میتوان روزه گرفت ؟

جبیره چیست | آیا با کاشت ناخن میتوان روزه گرفت ؟

7f9d845403b5137a641fbd364038a799 - جبیره چیست | آیا با کاشت ناخن میتوان روزه گرفت ؟

جبیره چیست یکی از احکام وضو گرفتن این است که آب به تمام قسمت های مورد نظر برسد و مانعی وجود نداشته باشد اما ممکن است که شخصی به علت جراحت و بستن آن جراحت با مرهمی, مانع از رسیدن کامل آب به نقاط بدن در وضو شود آن مرهم یا چیزی که توسط آن جراحت و زخم را می بندیم, جبیره گفته می شود در این مقاله به احکام وضو جبیره و غسل جبیره پرداخته شده است همچنین یکی از سوالات رایج حول این موضوع روزه و نماز با کاشت ناخن می باشد که این سوال هم بررسی و پاسخ داده شده است


الف. جبیره چیست؟


چیزی که با آن زخم و شکسته را می‏ بندند و دوایی که روی زخم و مانند آن می‏ گذارند «جبیره‏» نامیده می‏ شود.




ب. موارد وضوی جبیره


۱. جایی که در یکی از اعضای وضو زخم باشد،چه زخمهایی که علت درونی دارند، مانند دملها (قروح) و چه زخمهایی که لت‏بیرونی دارند، مانند بریدگیها (جروح);


۲. در صورتی که در یکی از اعضای وضو شکستگی باشد;


۳. کسی که به خاطر چشم درد روی چشم را بسته و رساندن آب هم به چشمش ضرر دارد.


۴. در صورتی که آب برای بخشی از اعضای وضویش (غیر از سه علت گذشته) ضرر داشته باشد، مثل اینکه دستش از بند دست تا سرانگشتان رماتیسم دارد و پزشک گفته است که آب برای او ضرر دارد واما اگر آب برای تمام یک عضو ضرر داشته باشد،وظیفه تیمم است; البته می‏شود صورت سوم را هم یکی از مصادیق قسم چهارم دانست.


۵. در مواردی که به اعضای وضو یا غسل چیزی چسبیده باشد که برداشتن آن ممکن نبوده و یا به قدری مشقت دارد که نمی‏شود آن را تحمل کرد.


۶. در جایی که در یکی از اعضای وضو نجاستی چسبیده باشد که‏جدا کردن و تطهیر آن امکان نداشته باشد.




ج. دستور وضوی جبیره


قبل از بیان دستور وضوی جبیره یادآوری این نکته لازم است که در مواردی که وضو گرفتن برای شخص، ضرر نداشته باشد، بایستی طبق معمول وضو بگیرد; ولو به برداشتن جبیره باشد. و یا اگر امکان برداشتن نیست، ولی به فرو بردن در آب می ‏توان آب را به پوست‏بدن رساند، بایستی این کار را بکند، البته به شرطی که عضو یا جبیره نجس نباشد.




واما در مواردی که وظیفه گرفتن وضوی جبیره است، دستور وضوی جبیره این است که جبیره یا در محل شستن است و یا در محل مسح کردن که احکام هر کدام در زیر بیان می شود.




اگر جبیره در محل شستن باشد


اگر جبیره در محل شستن باشد، بایستی اعضا و اجزای قبل از آن را شسته تا به جایی که وظیفه او جبیره گرفتن است‏ برسد که در اینجا دو صورت دارد:




۱. روی زخم یا دمل یا شکستگی، باز است: که در این صورت که آب ریختن روی او ضرر دارد،اگر دست تر کشیدن ضرر ندارد، بهتر است روی زخم یا دمل یا شکستگی را اگر پاک است‏با دست تر کشیده و بعد پارچه یا پلاستیک پاکی روی آن گذاشته و دوباره با دست تر روی پارچه و پلاستیک را مسح نماید و اما اگر روی زخم یا دمل باز است و گذاشتن پارچه چه ممکن نیست، در این صورت شستن اطراف زخم کافی است.




۲. روی زخم یا دمل یا شکستگی بسته است:


در اینجا دو صورت دارد یا می‏توان آن را باز کرده و روی آن را با دست تر کشید و یا نمی‏توان; اگر باز کردن و دست تر کشیدن امکان دارد بایستی باز کرده و بنابر احتیاط واجب با دست تر روی آن کشیده و بعد دوباره روی جبیره را با دست تر بکشد.و اما اگر روی آن باز نمی‏شود، بایستی روی همان جبیره را با دست تر بکشد، به شرطی که روی جبیره نجس نباشد و الا بایستی روی آن به طوری که جزء جبیره حساب شود،پارچه یا پلاستیک پاکی گذاشته و روی آن را با دست تر کشیده شود.




غسل جبیره


بیمارانی که زخم آنان باز است مانند زخمهای شکمی که مرتباً ترشح به خارج می کند چگونه غسل کنند و نماز بخوانند؟


پاسخ: اگر آب برای آنان ضرر ندارد حکم سالم رادارند و باید بطور معمول غسل کنند و اگر ضرر دارد باید اطراف زخمها را به قصد غسلبشویند و چنانچه کشیدن دست تر بر زخمها ضرر ندارد احتیاط آن است که دست تر بر آنها بکشند و بعد پارچه پاکی روی آنها بگذارند و دست تر روی پارچه هم بکشند و اگر این مقدار هم ضرر دارد یا زخم نجس است و نمی شود آب کشید. باید اطراف زخمها را بطورمعمول و به ترتیب اول سر و گردن بعد طرف راست و بعد طرف چپ را بشویند و بنابر احتیاط تیمم بدل از غسل هم بکنند.




اگر بیمار به جهت خوف از ضرر غسل جبیره ای انجام دهد و پس از نماز معلوم شود خوف او بی مورد بوده تکلیف او چیست؟


پاسخ: اعاده لازم نیست ولی اگر اعاده کند بهتر است




آیا با کاشت ناخن میتوان روزه گرفت؟


در غسل و وضو، باید آب به اعضای بدن برسد و ایجاد مانعی در بدن که رفع آن مشکل یا غیر ممکن است، جایز نیست، مگر در صورتی که ضرورتی آن را اقتضا کند و یا غرض عقلائی مشروعی در این امر وجود داشته باشد.


در هر حال، اگر مانعی ایجاد شود که رفع آن مشکل یا غیر ممکن است، انجام وضو یا غسل باهمان مانع صحیح است.


ضمائم:


پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:


حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی):


اگر ناخن کاشته شده قابل برداشتن نبوده یا ازاله آن مستلزم ضرر و مشقّت باشد و با وجود ناخن ها قدرت بر رساندن رطوبت به پوست دست نباشد، مسح بر روی همین ناخن ها کافی است و غسل نیز همین حکم را دارد.


حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مدظله العالی):


در صورتی که ضرورتی برای این کار نباشد آن را ترک کنند، چراکه مانع غسل و وضو است و چنانچه ضرورتی وجود داشته باشد و امکان جداسازی ناخن های مصنوعی به هنگام غسل و وضو نباشد، با آن وضو و غسل جبیره ای می گیرند.


حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مدظله العالی):


باید قبل از غسل و وضو آن چه را که مانع رسیدن آب به عضو غسل و وضو باشد جدا کرد.


حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):


کاشتن ناخن به صورتی که برای وضو و غسل نتوانید بردارید اشکال دارد. ولی چنانچه شخصی مرتکب این عمل شده باشد، در صورت امکان ناخن مصنوعی را بردارد و وضو و غسل به نحو معمول انجام شود و در صورت عدم امکان برداشتن ناخن با همان حال وضو و غسل انجام شود و احتیاطاً تیمم هم بنماید.


حضرت آیت الله مهدی هادوی تهرانی (دامت برکاته):


۱. در وضو، شستن تمام گردی صورت و تمام دو دست از آرنج تا نوک انگشتان، واجب است و اگر مانعی از رسیدن آب وجود داشته باشد، باید برطرف شود. شستن قسمت بلند شدۀ ناخن که از محدودۀ انگشت خارج باشد، یا قسمتی از ریش که از محدودۀ گردی صورت خارج است، واجب نیست.


۲. در غسل باید آب به پوست بدن برسد و موهای کوتاه مانند ریش کم یا مژه نیز باید شسته شود.


۳. ایجاد مانعی که رفع آن مشکل (عسر و حرج دارد) یا غیر ممکن است، جایز نیست؛ مگر در صورتی که ضرورتی آن را اقتضا کند و یا غرض عقلائی مشروعی در این امر وجود داشته باشد، مانند درمان.


۴. به نظر می رسد زیبایی یک غرض عقلائی مشروع است.


۵. اگر مانعی ایجاد شود که رفع آن مشکل (عسر و حرج دارد) یا غیر ممکن است، می توان با همان مانع وضو گرفت یا غسل کرد؛ هر چند ایجاد آن مانع جایز نبوده باشد؛ البته احتیاط مستحب آن است که تیمم هم انجام دهد.


منبع:افتاب
گرداوردی مطلب مورد نظر توسط:ایرانی عکس

ماه مبارک رمضان چیست | مطلب در مورد ماه رمضان

ماه مبارک رمضان چیست | مطلب در مورد ماه رمضان

b7c3b4df98d7fa95db1b7df1b0f769ef - ماه مبارک رمضان چیست | مطلب در مورد ماه رمضان

ماه مبارک رمضان چیست شروع ماه رمضان ۹۷ مصادف است با پنجشنبه ۲۷ اردیبهشت ماه رمضان ماه میهمانی خداست و نزول نعمات آسمانی و صعود روح انسان به آسمان نور و وجود در ادامه به مناسبت فرا رسیدن ماه رمضان یک مقاله درباره این ماه و روزه گرفتن آورده شده است که با هم می خوانیم


یکی از دستورات صریح و نشانه واضح عبودیت در دین اسلام که در متون دینی بیان شده است فریضه روزه است. روزه یکی از واجبات بزرگ الهی و یکی از فروعات دین مبین و در واقع جزء ارکان مهم اسلام محسوب می شود؛ چنانچه انسان مسلمان و روزه دار خود را در مسیر الطاف بی پایان خداوند قرار دهد از الطاف بی کران الهی برخوردار خواهد شد. رمضان زمینه و بستری است برای شدن انسان، در فضای رمضان است که انسان موحد با وجود حق انس و ارتباط برقرار می کند و از جانب دیگر با دست یابی به صفای باطن و نور معنویت زمینه رشد و تکامل خود را در نظام هستی فراهم می سازد.


ماه رمضان ماه وزیدن نفحات الهی و گشوده شدن درهای رحمت و مغفرت خداوندی است که با فرا رسیدن آن جان تازه ای در کالبد وجود روزه داران دمیده می شود. خداوند بزرگ، در این ماه با فراخوانی بندگان خویش بر خوان گسترده اش، هیچ لطف و عنایتی را از آنان دریغ نمی نماید. بر اساس بسیاری از باورهای دینی در این ماه مبارک درهای بهشت باز و درهای جهنم بسته شده است و شیاطین در زنجیراند. زندگی واقعیتی است که انسان باید در راستای آن راه کمال را بپیماید تا بتواند به هدف نهایی اش برسد. هدف نهایی در حرکت انسان رسیدن به مقام انسانیت و قرب الی الله و تخلق به اخلاق خدایی است.


اساسا ساختار وجودی انسان بگونه ای است که برای تغذیه و فربهی و شادابی بُعد انسانی و جنبه معنوی و روحی انسان نیازمندیهای غیر از نیازمندیهای مادی نیز وجود دارند. این گونه نیست که با بدست آوردن عوامل و زمینه های شادابی، فربهی و آسایش تن زمینه تنومندی، رشد، نشاط و آرامش جان نیز فراهم گردد. لذا برای پرورش و رشد و بالندگی جان و تامین خواسته های آن باید به سراغ اموری غیر از عوامل تامین کننده نیازهای تن شتافت. به این جهت می توان گفت هدف اصلی و نتیجه نهایی و دستاورد اصلی “روزه” که برجسته ترین وظایف مسلمانان در ماه مبارک رمضان شمرده می شود، تقوا می باشد.


شک نمی توان داشت که انسان برای تامین حیات معنوی خود و تقویت آن، و پرورش و فربهی روح خویش به ممارست و خود سازی نیاز دارد، ماه مبارک رمضان زمینه و بستری است در جهت تامین این نیازمندی های انسان؛ همانطور که ذکر شد هدف اصلی و نقش اساسی و تاثیر عمده ماه رمضان به حیات معنوی و روان انسانی مربوط می شود. آدمی برای بالندگی رشد و چالاکی به امساک، منع و محدودیتی که ماه رمضان برای بعد حیوانی انسان ایجاد می کند نیازمند است؛ اما این امساک هرگز به معنای محرومیت و از دست دادن توانایی ها و گرفتار ضعف و ناتوانی شدن نیست و روزه برای پیشگیری از محرومیت انسان و ایجاد قدرت کنترل در برابرخواست های زیاده طلبانه و تمایلات افراطی تن و بر خوردار ساختن وجود انسان از گوهرها و کمالات انسانی لازم و ضروری می باشد.


در فهم انسان شناختی این نکته مطرح می باشد که ساختار وجود انسان و فطرت اولیه اش، او را به سوی دریای معرفت الهی و عشق به پروردگار سوق میدهد، در کشاکش هیاهوی زندگی و غوغای اجتماع، دست و پنجه نرم کردن با مشکلات زندگی گذر از گردنه های صعب العبور ناکامی ها و تلخی ها و شکست ها، ما را متوجه تکیه گاهی مطمئن می کند که همان وجود خدای بی نیاز مطلق است.


ماه رمضان ماه پیوند عمیق مخلوق با خالق یکتاست که این پیوند روحی و قلبی بوسیله روزه داری برقرار می باشد که او همه هم و غم خود را صرف کسب رضایت حضرت حق و دست یابی به کمال می کند. چهره پر فروغ ماه رمضان آنگاه قابل مشاهده است که پرده از دیدگاه آدمی برداشته و غبار تن حجاب رخسار زیبای جان نگردد و خواهش های نفسانی، مانع رؤیت ارتباط نیازهای جان آدمی با حقیقت و ماهیت روح پرور ماه رمضان نباشد


اگر روح انسان را بشناسیم و نیازهای حقیقی او را بدانیم و رابطه انسان را با عالم ملکوت به درستی دریابیم نه تنها ماه رمضان را موجب محرومیت و محدودیت نمی دانیم بلکه آن را موجب توسعه و پیشرفت وجودی و صعود و تکامل انسانی خواهیم دانست و در این صورت برای تکامل و تعالی انسان و رسیدن به کوی حق روزه و ماه رمضان و اموری که موجب بالندگی و نشاط و قوت جان می گردد را در خود محقق می کنیم.


وقتی انسان با عمق جان و روح به این حکم استوار و عظیم الهی بنگرد به این حقیقت پی می برد که خود شناسی، مقدمه ی خداشناسی می باشد. ماه رمضان، ماه رحمت، ماه برکت، ماه مغفرت، ماه کرامت، ماه عزت، ماه توبه، ماه آمرزش، ماه خود سازی، ماه تصفیه درون از رذائل و در یک کلام ماهی که می تواند انسان پیراسته از همه رذائل و آراسته به همه ی حسنات و فضائل گردد.


ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شده و بهترین شبها را در بر دارد که حتی ملائکه گروه گروه جهت افاضه فیض بر زمین فرود آمده و حسنات نیکوکاران و مومنین را بالا می برند. ماه رمضان ماهی است که نام آن در قرآن چندین بار ذکر شده است که این خود دلیل عظمت و ارزش این ماه عزیز است و اگر کسی بتواند حقیقتاً خود را همراه و هماهنگ این ماه به نماید همای سعادت را بدست خواهد آورد.


حتی در روایات اسلامی آمده است که سایر کتب آسمانی “تورات”، “انجیل”، “زبور”، “صحف” نیز در این ماه نازل شده اند. بدین ترتیب ماه رمضان ماه نزول کتابهای بزرگ آسمانی و ماه تعلیم و آموزش بوده است. زیرا تربیت و پرورش بدون تعلیم و آموزش صحیح ممکن نخواهد بود. برنامه تربیتی روزه نیز باید با آگاهی هر چه بیشتر با تعلیمات آسمانی هماهنگ گردد تا جسم و جان آدمی از آلودگی ها و ناراستی ها شستشو داده شود.


پر واضح است که روزه داشتن، هرگز به معنای نخوردن و نیاشامیدن نیست، بلکه روزه شرایطی دارد که باید آن شرایط را حفظ کنیم تا روزه ای کامل و تمام داشته باشیم . سکوت وجود ما یکی از شرایط روزه است. چشم پوشی و پرهیز از انجام عمل های نادرست مانند دوری از حسادت، غیبت، دروغ، جدال و دشمنی و ظلم به همنوعان همه ازشرایط روزه داشتن است. آرامش و وقار و خضوع و خشوع و خائف بودن به درگا ه حق و رجاء مند بودن به رحمت بی پایان او رعایت شروط روزه داری محسوب می گردد. آثار روزه حقیقی بر دل و جان و عقل آدمی تجلی می کند. به همین دلیل روایت شده است که روزه داران چقدر اندک و گرسنگان چه بسیار اند. انجام روزه واقعی کیفیتی دارد که در حقیقت روح معنوی و ایمانی انسان را تقویت و اراده او را در اجتناب از معاصی و گناه قوی و نیرومند می گرداند . اگر به آموزه های دینی، بویژه متن قرآن شریف مراجعه نماییم فلسفه واقعی رمضان را می توان بصراحت دریافت. خداوند در قرآن کریم می فرماید که ای کسانی که ایمان آورده اید روزه بر شما واجب شد همانطوری که بر کسانیکه قبل از شما بوده اند واجب بوده است امید است با تقوا شوید.


بنابر این انجام فریضه روزه یک عمل سخت و تحمل رنج بی موجب نبوده، بلکه در انجام آن یک عبادت بزرگ و نشان دادن اخلاص بدرگاه خداوند می باشد که البته از اثرهای تربیتی نیز برخوردار می باشد. روزه تربیت روح و تقویت اراده تعدیل غرائز است. روزه دار در حال روزه با وجود گرسنگی و تشنگی و خود داری از غرائز و لذائذی که باید از آن چشم بپوشد، روح و اراده خویشتن را تقویت می کند. روزه با محدودیتها و محرومیتها خود به خود به روح و جسم انسان توان و قدرت و مقاومت و بدنبال آن نور وصفا می بخشد . روزه اگر با همه شرائط محقق شود می تواند در وجود انسان تقوی حاصل کند .تقوا در اسلام به عنوان یک ارزش اصیل اخلاقی و هدف عبادت معرفی شده است.


امید می رود که مردم ما نیز با انجام فرایض عبادی خصوصا در ماه مبارک رمضان، از برکات و آموزش های سازنده آن بهره مند گردند. در شرایطی که نابسامانی ها از هر جهت وضعیت اجتماعی و فردی ما را آسیب رسانیده است، شاید مردم ما بیش از هر ملت دیگر ضرورت به اصلاح و خودسازی روحی و روانی دارند. به این جهت ماه مبارک رمضان که در واقع نسیم رحمت الهی است، زمینه و بستری گردد برا ی درک و فهم ارزشهای دینی و دست یافتن به آرامش و امنیت واقعی جان و جسم. اگر به این اهداف والا دست یافتیم قطعا در زمینه دست یابی به صلح و برادری و ریشه کن ساختن خشونت و دشمنی در جامعه نیز موفقیت بدست خواهیم آورد. رمضان فرصتی است برای دست یابی به این ارزش ها و کمالات و آرزوها؛ بکوشیم که این فرصت و زمینه را بیهوده و بدون دست آورد از کف ندهیم.


منبع:افتاب
گرداوردی مطلب مورد نظر توسط:ایرانی عکس

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A